این ماده دربارهٔ کودکی است که هنوز زمان سخن گفتن او فرا نرسیده و بخشی از زبانش قطع شده است. در این حالت، دیه به میزان نسبت مساحت قسمت قطعشده پرداخت میشود.
اگر بعداً معلوم شود که کودک لال بوده است، دوسوم آن دیه مسترد میگردد. اگر معلوم شود که کودک گویا بوده است و دیه حروف از بین رفته از دیه نسبت گویایی از بین رفته بیشتر باشد، مابهالتفاوت آن باید پرداخت شود.
متن دربارهٔ نحوهٔ محاسبهٔ دقیق این مبلغها یا معنای «دیه حروف» توضیح بیشتری نمیدهد و در این حد مبهم است.