ماده ۶۱۱ میگوید اگر تمام زبان گویا (زبانی که با آن میتوان صحبت کرد) قطع شود یا از بین برود، دیه کامل دارد. اگر فقط قسمتی از زبان از بین برود، دیه به نسبت گویاییای که از بین رفته محاسبه میشود؛ این محاسبه با تقسیم تمام دیه به حروف انجام میشود.
تبصره ۱ توضیح میدهد که دیه از بین بردن قدرت ادای هر حرف، بر اساس حروف زبانِ خودِ فرد آسیبدیده تعیین میشود. در مثال همین متن آمده است که از بین بردن قدرت ادای یک حرف برای شخص فارسیزبان، یک سیودوم دیه کامل است.
تبصره ۲ میگوید کسی که لکنت زبان دارد، یا کند یا تند صحبت میکند، یا برخی حروف را نمیتواند تلفظ کند، در این حکم گویا محسوب میشود.