ماده ۶۴۷ درباره دیه شکستن ستون فقرات است. طبق تبصره ۱، منظور از شکستن ستون فقرات، شکستن یک یا چند مهره از مهرههای ستون فقرات است، به جز مهرههای گردن و استخوان دنبالچه.
این ماده چند حالت را جدا کرده است: اگر شکستگی درمان نشود یا بعد از درمان به صورت خمیده درآید، دیه کامل دارد. اگر بیعیب درمان شود ولی یکی از منافع از بین برود، مثل توان راه رفتن یا نشستن یا توان جنسی یا کنترل ادرار، دیه کامل دارد. اگر درمان نشود و عوارضی مانند موارد بند ب ایجاد شود، علاوه بر دیه کامل شکستگی، دیه یا ارش هر عارضه هم دارد. اگر بدون عیب درمان شود، یکدهم دیه کامل دارد. اگر موجب فلج و بیحس شدن پاها شود، علاوه بر دیه ستون فقرات، دوسوم دیه برای فلج دو پا نیز دارد.
تبصره ۲ میگوید اگر جنایتی سبب خمیدگی پشت شود بدون اینکه ستون فقرات بشکند، در صورتی که خمیدگی درمان نشود دیه کامل دارد و در صورتی که بدون عیب درمان شود، دیه آن یکدهم دیه کامل است. در متن، بند ب و بند ت هر دو عبارت «بیعیب درمان شود» را دارند، ولی بند ب حالت از بین رفتن منفعت را هم کنار آن آورده است.