این ماده دربارهٔ دیه صدمه زدن به اعضای بدن است. اگر عضوی که دیه معین دارد فلج شود، جبران آن دو سوم دیه همان عضو است. اگر همان عضو که از قبل فلج بوده از بین برود، جبران آن یک سوم دیه همان عضو است.
اگر فلج شدن نسبی باشد و فقط بخشی از کارایی عضو از بین برود، مقدار جبران با توجه به میزان کارایی از دست رفته و به صورت ارش تعیین میشود. در متن این ماده مقدار مشخصی برای ارش یا مصادیق عضو دارای دیه معین ذکر نشده است.