این ماده میگوید حکم «تغلیظ دیه» (یعنی تشدید و افزودن بر دیه) برای همه یکسان است؛ بین بالغ و غیربالغ، زن و مرد، و مسلمان و غیرمسلمان تفاوتی وجود ندارد.
همچنین اگر جنین پس از پیدایش روح سقط شود، مشمول همین حکم تغلیظ است. این حکم در جایی که پرداختکنندهٔ دیه، عاقله (بستگان نزدیک که در برخی موارد دیه را میپردازند) یا بیتالمال باشد نیز جاری است.
همچنین در قتل عمدی که به دلیل ممکن نبودن قصاص یا مجاز نبودن آن، دیه پرداخت میشود، این حکم تغلیظ جاری است. البته متن توضیح نمیدهد که تغلیظ دقیقاً چقدر است یا در چه زمانهایی اعمال میشود.