این ماده درباره «تغلیظ دیه» است؛ یعنی وقتی کسی باعث مرگ دیگری میشود، در حالت عادی باید دیه نفس (دیه کامل کشتن) پرداخت کند. اما اگر هم رفتار او و هم فوت شخص، هر دو در چهار ماه حرام (محرم، رجب، ذیالقعده و ذیالحجه) یا در محدوده حرم مکه رخ دهد، یکسوم دیه هم به آن اضافه میشود. این حکم فرقی نمیکند که جنایت عمدی باشد یا غیرعمدی.
متن میگوید بقیه مکانها و زمانهای مقدس دیگر این حکم تشدید را ندارند. تبصرهٔ ماده هم مشخص میکند که شروع و پایان این ماههای حرام بر اساس «مغرب شرعی» است؛ مثلاً ماه رجب از مغرب آخرین روز ماه جمادیالثانی آغاز میشود و با مغرب آخرین روز ماه رجب تمام میشود.
نکته: این ماده به «دیه نفس» و یکسوم اضافهٔ آن اشاره میکند، اما مبلغ یا مقدار دقیق دیه را در همین متن بیان نکرده است.