این ماده دربارهٔ کسی است که از رابطهٔ زنا به دنیا آمده است. میگوید اگر هر دو طرف آن رابطه مسلمان باشند، یا فقط یکی از آنها مسلمان باشد، این شخص در احکام مربوط به دیه مانند یک مسلمان در نظر گرفته میشود.
پس معیار این ماده، مسلمان بودن پدر و مادر واقعی (طرفین رابطه) است، نه خود شخص. متن فقط از «احکام دیه» حرف میزند و دربارهٔ موضوعهای دیگر چیزی نمیگوید.
متن دربارهٔ حالتی که هیچیک از طرفین مسلمان نباشند ساکت است و در این باره حکمی بیان نکرده است.