این ماده دربارهٔ حالتی است که یک ضربه یا جراحت، صدمهٔ بزرگتری هم به وجود میآورد؛ مثلاً شکستن سر باعث از بین رفتن عقل میشود. اگر این جراحت علت و سبب از بین رفتن یا کم شدن منفعت باشد و همه در اثر یک ضربه یا جراحت رخ داده باشد، دیهٔ ضربه یا جراحت در دیهٔ بزرگتر تداخل میکند و فقط دیهٔ از بین رفتن یا کم شدن منفعت که بیشتر است پرداخت میشود.
اگر از بین رفتن یا کم شدن منفعت با ضربه یا جراحت دیگری غیر از ضربهای که جراحت را ایجاد کرده رخ دهد، یا ضربه و جراحت علت آن نباشد و لازم و ملزوم یکدیگر نباشند و اتفاقاً همراه آن ضربه و جراحت منفعت هم از بین برود یا کم شود، در این صورت ضربه یا جراحت و منفعت هر کدام دیه جداگانه دارند.