بر اساس این متن، اگر کسی با اجازهٔ شخصی که حق اجازه دادن دارد، وارد خانه یا محلی شود که در تصرف آن شخص است و در نتیجهٔ حیوان یا شیئی که در آن مکان قرار دارد صدمه یا خسارت ببیند، اذندهنده ضامن است (مسئول شناخته میشود). این حکم فرقی نمیکند که آن حیوان یا شیء پیش از اجازه در آن مکان بوده باشد یا بعداً در آنجا قرار گرفته باشد، و نیز فرقی نمیکند که اذندهنده از آسیبرسانی آن آگاه بوده یا نبوده باشد.
در تبصره آمده است که اگر آسیب به خود مصدوم (واردشونده) مستند باشد، ضمان منتفی است. متن برای این حالت مثالی میآورد: واردشونده بداند حیوان خطرناک است و اذندهنده از آن آگاه نباشد یا نتواند خطر را رفع کند.