این ماده دربارهٔ حالتی است که یک حکم کیفری – قصاص، حد یا تعزیر – اجرا شده و در نتیجهٔ آن کسی کشته شده یا آسیب بدنی دیده است، اما بعداً پرونده در دادگاه صالح و طبق مقررات آیین دادرسی دوباره بررسی میشود و معلوم میگردد آن حکم درست نبوده است.
در این صورت، دادگاهی که پرونده را دوباره رسیدگی میکند حکم میدهد که دیه از بیتالمال (خزانهٔ عمومی) پرداخت شود و پرونده را همراه با مستندات برای رسیدگی به مرجع قضائی مربوط میفرستد تا طبق مقررات بررسی شود.
همچنین اگر ثابت شود قاضیای که آن حکم قطعی را صادر کرده، عمد یا تقصیر داشته است، خود او ضامن است و مرجع مذکور او را حسب مورد به قصاص یا به تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» و همچنین بازگرداندن دیه به بیتالمال محکوم میکند. این ماده به مقررات آیین دادرسی و به کتاب پنجم «تعزیرات» ارجاع داده، اما محتوای آنها را بیان نکرده است.