این ماده دربارهٔ «جنایت شبه عمدی» است؛ یعنی آسیب یا صدمهای که مرتکب آن را عمداً انجام داده ولی قصد کشتن یا صدمه زدن نداشته است. حکم این ماده دو حالت دارد: اگر مرتکب مرده باشد یا فرار کرده باشد و به او دسترسی نباشد، دیه از مال خود او گرفته میشود.
اگر مال مرتکب برای پرداخت دیه کافی نباشد، باقی آن از بیتالمال (مال عمومی دولت) پرداخت میشود. متن ماده چیز بیشتری دربارهٔ نحوهٔ رسیدگی یا شرایط دیگر نمیگوید.