این ماده اجازه میدهد که بعد از اجرای قصاص، برای مرتکب کارهای درمانی انجام شود و او را بیهوش کنند یا عضو مربوط را بیحس کنند.
به زبان ساده: قصاص که اجرا شد، دیگر جلوگیری از درمان یا تسکین درد او ممنوع نیست؛ میتوان زخم یا عضو را مداوا کرد، بیمار را به خواب (بیهوشی) برد یا عضوش را بیحس کرد.
این ماده در فصل مربوط به «اجرای قصاص عضو» آمده است، اما متن خودش به جزئیات بیشتر (مثل اینکه چه کسی این کار را انجام میدهد یا شرایط آن چیست) اشارهای نکرده و در این باره ساکت است.