این ماده میگوید حق قصاص کردن فردی که جرمی را مرتکب شده، فقط از آنِ خودِ قربانی (که در متن «مجنیٌ علیه» نامیده شده، یعنی کسی که جرم روی او انجام شده) یا ولیّ اوست. منظور از «ولی» کسی است که در این زمینه بهعنوان سرپرست یا صاحب حق قربانی شناخته میشود.
اگر شخص دیگری بدون اجازهٔ قربانی یا ولیّ او، خودش اقدام به قصاص مرتکب کند، در متن آمده که خودِ این فرد مستحق قصاص است؛ یعنی کسی که بهجای صاحب حق دست به قصاص زده، ممکن است در جایگاه کسی قرار بگیرد که باید قصاص شود.