این ماده دربارهٔ حالتی است که یک نفر، دو یا چند نفر را عمداً به قتل میرساند و مسئلهٔ قصاص و دیه میان اولیای دم (یعنی نزدیکان مقتول که حق پیگیری خون او را دارند) مطرح میشود.
اگر همهٔ اولیای دمِ همهٔ مقتولان خواهان قصاص باشند، قاتل قصاص میشود و لازم نیست دیهای بپردازد. اما اگر بخشی از اولیای دم قصاص بخواهند و بخشی دیه بخواهند، وضعیت فرق میکند: اگر قاتل راضی شود که به آن عده دیه بپردازد و آنان هم در عوض از حق قصاص خود بگذرند، دیهٔ آنان از اموال خود قاتل پرداخت میشود. اگر قاتل راضی نشود، آن دسته از اولیای دم که دیه میخواستند حق ندارند از قاتل یا اموالش دیه بگیرند.