این ماده یک حکم کلی دربارهٔ «اکراه در جنایت بر عضو» میدهد. «اکراه» یعنی کسی را با فشار و تهدید وادار به کاری کنند. «جنایت بر عضو» یعنی آسیب زدن به بخشی از بدنِ یک انسان (نه کشتن او).
بر اساس این متن، اگر کسی دیگری را مجبور کند که به عضوی از بدن شخصی آسیب برساند، قصاص (یعنی همان مجازات جسمیِ متناسب) متوجه خودِ اکراهکننده است؛ یعنی کسی که فرد را مجبور کرده، نه فقط کسی که عملاً آسیب را زده.
این ماده فقط دربارهٔ «جنایت بر عضو» حرف میزند و از قتل یا موضوعات دیگر سخنی نگفته است. همچنین توضیح نداده که چه شرایطی «اکراه» حساب میشود و در متن هم تبصرهای ذکر نشده است.