این ماده درباره «قسامه» است؛ یعنی سوگندهایی که در برخی پروندههای جنایی که دلیل کافی وجود ندارد، برای اثبات جنایت استفاده میشود. طبق این ماده، قسامه فقط تا همان اندازهای که «لوث» به دست آمده، میتواند جنایت را اثبات کند. «لوث» یعنی نشانهها و قرینههایی که باعث میشود گمان قوی به وقوع جنایت توسط کسی پیدا شود.
علاوه بر خودِ وقوع جنایت، ویژگیهای آن هم باید جداگانه لوث داشته باشد. یعنی اگر بخواهیم ثابت کنیم جنایت عمدی بوده، یا شبهعمد، یا خطایی، یا مقدار و میزان آن چقدر است، یا یک نفر تنها انجامش داده یا چند نفر با هم در آن شریک بودهاند، باید برای همان ویژگی خاص هم لوث به دست آمده باشد. اگر لوث فقط برای اصل جنایت باشد و برای آن ویژگی نباشد، قسامه آن ویژگی را اثبات نمیکند.