این ماده دربارهٔ «قسامه» است؛ یعنی سوگندهای ویژهای که در دعوای جنایت (آسیب یا قتل) برای اثبات یا رد ادعا انجام میشود. متن میگوید اگر چند نفر شاکی باشند و بخواهند ادعای خود را با قسامه پیش ببرند، انجام یک قسامه برای همهٔ آنان کافی است و لازم نیست هر شاکی جداگانه قسامه اقامه کند.
اما اگر طرف مقابل، یعنی متهمان، چند نفر باشند، وضعیت فرق میکند: برای اینکه هر یک از متهمان تبرئه شود، باید قسامهٔ مستقل و جداگانه برای او انجام شود؛ یک قسامه بهطور مشترک برای برائت همهٔ متهمان کافی نیست.
نکته: این ماده در فصل «راههای اثبات جنایت» آمده و خود متن تعریف نمیکند که قسامه چگونه، با چه تعداد سوگند یا با چه شرایطی انجام میشود؛ این جزئیات در متن این ماده ذکر نشده است.