این ماده درباره کسی است که کاری را که خودش بر عهده گرفته یا وظیفه خاصی را که قانون بر عهدهاش گذاشته، انجام نمیدهد و در نتیجه آن، جنایتی واقع میشود. در این حالت، اگر توانایی انجام آن کار را داشته باشد، جنایت رخداده به او نسبت داده میشود.
بر اساس همین متن، نوع این جنایت بسته به مورد میتواند عمدی، شبه عمدی یا خطای محض باشد. ماده برای نمونه مادر یا دایهای را آورده که شیر دادن را بر عهده گرفته ولی کودک را شیر نمیدهد، و همچنین پزشک یا پرستار را که وظیفه قانونی خود را ترک میکند.