این ماده یک تعریف کلی میدهد: هر جنایتی که بر «نفس» (جان و زندگی)، بر «عضو» (بخشی از بدن) و بر «منفعت» (بهرهای که از بدن برده میشود) وارد شود، از نظر این قانون در یکی از سه دسته قرار میگیرد: عمدی، شبه عمدی، و خطای محض.
این ماده فقط همین تقسیمبندی سهگانه را بیان میکند و خودِ این سه اصطلاح را توضیح نمیدهد؛ یعنی از متن همین ماده برنمیآید که هر دسته چه ویژگیهایی دارد یا چه تفاوتی با دیگری دارد. همچنین حکم، مجازات یا شرط خاصی در آن ذکر نشده است. این ماده تبصره ندارد.