این ماده میگوید اگر در جریان یک پرونده کیفری، سوگند به عنوان دلیل مورد استفاده قرار گرفته باشد، اما بعداً ثابت شود که آن سوگند دروغ بوده یا کسی که سوگند یاد کرده، شرایط قانونی لازم برای سوگند را نداشته است، دیگر به آن سوگند اعتبار و اثر داده نمیشود.
به زبان ساده، سوگند فقط زمانی میتواند دلیل باشد که راست باشد و شخص سوگندخورنده واجد شرایط قانونی باشد. اگر یکی از این دو شرط از بین برود، آن سوگند بیاثر میشود. این متن مشخص نمیکند که اثبات دروغ بودن سوگند یا فقدان شرایط چگونه انجام میشود و در این باره ساکت است.