این ماده میگوید بعضی از پروندههای کیفری را نمیتوان با «شهادت بر شهادت» اثبات کرد. شهادت بر شهادت یعنی کسی در دادگاه حرف و دیدهٔ شخص دیگری را نقل کند، نه آنکه خودش شاهد مستقیم ماجرا بوده باشد.
طبق این ماده، جرائمی که مجازاتشان حد یا تعزیر است با این نوع شهادت اثبات نمیشود. اما سه چیز را میتوان با شهادت بر شهادت اثبات کرد: قصاص، دیه و ضمان مالی (یعنی مسئولیت پرداخت پول یا مال).
این متن هیچ توضیحی دربارهٔ شرایط شاهدان، تعداد آنها یا تبصرهای ندارد و فقط همین حکم را بیان میکند.