ماده ۱۸۴ فصل سوم قانون مجازات اسلامی

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

شهادت باید با لفظ یا نوشتن باشد و در صورت تعذر، با فعل از قبیل اشاره واقع شود و در هر صورت باید روشن و بدون ابهام باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید شهادت دادن در امور کیفری باید به یکی از این شکل‌ها باشد: با گفتن (لفظ)، با نوشتن، یا اگر گفتن و نوشتن ممکن نبود، با انجام یک کار مثل اشاره.

در هر حالتی که شهادت داده می‌شود — چه با حرف، چه با نوشته و چه با اشاره — باید روشن و بدون ابهام باشد؛ یعنی شنونده یا خواننده دقیقاً بفهمد شاهد چه چیزی را دارد بیان می‌کند.

این متن فقط دربارهٔ «شکل و روش» شهادت است و دربارهٔ اینکه چه کسی می‌تواند شاهد باشد یا شهادتش پذیرفته می‌شود یا نه، چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

علی که شاهد یک ماجرا بوده، در دادگاه به‌صورت شفاهی توضیح می‌دهد که چه دیده است؛ این شهادت با لفظ است.
مریم نمی‌تواند صحبت کند یا بنویسد؛ او با اشاره به فرد مورد نظر نشان می‌دهد که او را دیده است؛ این شهادت با فعل (اشاره) است.

سؤالات پرتکرار

آیا شهادت فقط با حرف زدن قبول است؟

نه؛ طبق این ماده شهادت می‌تواند با لفظ یا نوشتن باشد و اگر این دو ممکن نبود، با فعل مثل اشاره.

اگر شهادت با اشاره باشد، چه شرطی دارد؟

در هر صورت — از جمله وقتی با اشاره است — شهادت باید روشن و بدون ابهام باشد.

آیا این ماده شرایط شاهد بودن را هم مشخص می‌کند؟

خیر؛ این ماده فقط شکل و روش بیان شهادت را توضیح می‌دهد و دربارهٔ شرایط شاهد چیزی نمی‌گوید.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←