ماده ۱۷۵ فصل سوم قانون مجازات اسلامی

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

شهادت شرعی آن است که شارع آن را معتبر و دارای حجیت دانسته است اعم از آن که مفید علم باشد یا نباشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌خواهد روشن کند که «شهادت شرعی» یعنی چه. بر اساس این متن، شهادت شرعی شهادتی است که شرع (قانون دینی) آن را معتبر و قابل استناد دانسته است.

نکتهٔ مهم این ماده این است که برای شرعی بودن شهادت، لازم نیست شهادت حتماً برای شنونده یا قاضی یقین و علم قطعی ایجاد کند. به عبارت ساده، شهادت شرعی دو حالت دارد: یا برای قاضی علم می‌آورد، یا نمی‌آورد؛ در هر دو حالت، اگر شرع آن را معتبر بداند، «شهادت شرعی» به حساب می‌آید.

مصادیق واقعی

فرض کنید در یک پرونده کیفری، علی به عنوان شاهد شهادت می‌دهد. قاضی می‌داند که این شهادت از نظر شرع معتبر است؛ بنابراین آن را «شهادت شرعی» می‌داند، حتی اگر خودِ این شهادت برای قاضی یقین قطعی ایجاد نکند.
مریم در یک پرونده شهادت می‌دهد. بر اساس این ماده، برای اینکه شهادت او شهادت شرعی محسوب شود، لازم نیست حتماً برای قاضی علم بیاورد؛ همین که شرع آن را معتبر دانسته باشد کافی است.

سؤالات پرتکرار

شهادت شرعی با شهادت معمولی چه فرقی دارد؟

طبق این ماده، شهادت شرعی شهادتی است که شرع آن را معتبر و دارای حجیت دانسته است. متن ماده تنها همین تعریف را بیان کرده و توضیح بیشتری دربارهٔ تفاوت‌ها نداده است.

آیا شهادت شرعی باید حتماً برای قاضی یقین ایجاد کند؟

نه؛ این ماده صریحاً می‌گوید شهادت شرعی اعم است از اینکه مفید علم باشد یا نباشد.

منظور از «شارع» در این ماده چیست؟

در متن این ماده واژهٔ «شارع» به کار رفته است؛ همین متن توضیح بیشتری دربارهٔ آن نداده و فقط گفته شهادت شرعی آن است که شارع آن را معتبر بداند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←