این ماده میگوید در بیشتر جرائم، اگر کسی یکبار به انجام جرم اقرار کند، همان یکبار کافی است. اما برای چند جرم خاص، تعداد اقرارها باید بیشتر باشد: در زنا، لواط، تفخیذ و مساحقه چهار بار اقرار لازم است، و در شرب خمر، قوادی، قذف و سرقت موجب حد دو بار اقرار.
تبصره ۱ اضافه میکند که برای اثبات جنبه غیر کیفری هر جرم (یعنی بخشی که مربوط به مجازات نیست)، همان یکبار اقرار کافی است. تبصره ۲ هم میگوید وقتی چند اقرار لازم است، این اقرارها میتوانند در یک جلسه یا در چند جلسهٔ جداگانه انجام شوند.
این متن فقط تعداد اقرارهای لازم را مشخص میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر یا اعتبار فعلی این مقررات چیزی نمیگوید.