ماده ۱۷۲ فصل دوم قانون مجازات اسلامی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در کلیه جرائم، یکبار اقرار کافی است، مگر در جرائم زیر که نصاب آن به شرح زیر است: الف- چهار بار در زنا، لواط، تفخیذ و مساحقه ب- دو بار در شرب خمر، قوادی، قذف و سرقت موجب حد

تبصره ۱

برای اثبات جنبه غیر کیفری کلیه جرائم، یکبار اقرار کافی است.

تبصره ۲

در مواردی که تعدد اقرار شرط است، اقرار می‌تواند در یک یا چند جلسه انجام شود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید در بیشتر جرائم، اگر کسی یک‌بار به انجام جرم اقرار کند، همان یک‌بار کافی است. اما برای چند جرم خاص، تعداد اقرارها باید بیشتر باشد: در زنا، لواط، تفخیذ و مساحقه چهار بار اقرار لازم است، و در شرب خمر، قوادی، قذف و سرقت موجب حد دو بار اقرار.

تبصره ۱ اضافه می‌کند که برای اثبات جنبه غیر کیفری هر جرم (یعنی بخشی که مربوط به مجازات نیست)، همان یک‌بار اقرار کافی است. تبصره ۲ هم می‌گوید وقتی چند اقرار لازم است، این اقرارها می‌توانند در یک جلسه یا در چند جلسهٔ جداگانه انجام شوند.

این متن فقط تعداد اقرارهای لازم را مشخص می‌کند و دربارهٔ جزئیات دیگر یا اعتبار فعلی این مقررات چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

اگر علی در دادگاه یک‌بار به جرمی که در فهرست جرائم بالا نیست اقرار کند، همان یک اقرار برای اثبات کافی است؛ اما اگر مریم یک‌بار به زنا اقرار کند، طبق این متن یک اقرار کافی نیست و چهار بار اقرار لازم است.
اگر علی دو بار در دو جلسهٔ جداگانه به سرقت موجب حد اقرار کند، بر اساس تبصره ۲ این اقرارها در دو جلسه هم قابل قبول‌اند و لازم نیست هر دو در یک جلسه باشد.

سؤالات پرتکرار

اگر کسی یک‌بار به جرمی اقرار کند، آیا همیشه کافی است؟

نه؛ در همه جرائم یک‌بار اقرار کافی است، مگر در جرائمی که در این ماده نام برده شده و تعداد اقرار بیشتری لازم دارند.

برای اثبات بخش غیر کیفری یک جرم چند بار اقرار لازم است؟

طبق تبصره ۱، برای جنبه غیر کیفری همه جرائم یک‌بار اقرار کافی است.

اقرارها باید حتماً در یک جلسه انجام شود؟

نه؛ طبق تبصره ۲، در مواردی که چند اقرار شرط است، اقرار می‌تواند در یک جلسه یا چند جلسه انجام شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←