این ماده درباره اقرار در امور کیفری میگوید اگر اقرار با اکراه، اجبار، شکنجه یا اذیت و آزار روحی یا جسمی گرفته شده باشد، هیچ ارزش و اعتباری ندارد. یعنی نمیتوان به چنین اقرارى به عنوان دلیل معتبر تکیه کرد.
در چنین حالتی دادگاه وظیفه دارد دوباره از متهم تحقیق کند. متن ماده فقط همین دو حکم را بیان کرده و درباره چگونگی تحقیق مجدد یا نتیجه آن جزئیاتی نیاورده است.