بر اساس این ماده، اگر فردی در زمانی که جرم را انجام میدهد دچار اختلال روانی باشد و این اختلال به اندازهای باشد که او اراده یا قوه تمییز نداشته باشد، در قانون «مجنون» حساب میشود.
«قوه تمییز» یعنی توان تشخیص خوب از بد یا درک درست از نادرست. این ماده میگوید چنین فردی مسئولیت کیفری ندارد.