این ماده میگوید اگر چند نفر با هم در انجام کارهای اجرایی یک جرم دست داشته باشند و آن جرم به رفتار همهٔ آنها نسبت داده شود، همه «شریک در جرم» شناخته میشوند. فرقی نمیکند که کار هر یک بهتنهایی برای انجام آن جرم کافی میبود یا نه، و فرقی نمیکند که نقشها برابر بود یا متفاوت. مجازات هر شریک هم همان مجازاتی است که برای انجامدهندهٔ مستقل آن جرم تعیین شده است.
همین قاعده در جرائم غیرعمدی (کارهایی که از روی بیاحتیاطی یا بیمبالاتی رخ میدهد و قصد مجرمانه در آن نیست) هم جاری است: اگر جرم به تقصیر دو یا چند نفر نسبت داده شود، آنها شریک در جرم محسوب میشوند و مجازات هرکدام همان مجازات انجامدهندهٔ مستقل آن جرم است.
تبصرهٔ ماده میگوید اجرای مجازاتهای حدود، قصاص و دیه در مورد شرکت در جنایت، با رعایت مواد کتابهای دوم، سوم و چهارم همین قانون انجام میشود؛ یعنی این ماده خودش جزئیات آن موارد را تعیین نمیکند و آن را به مواد جای دیگری ارجاع میدهد.