این ماده به دادگاه اجازه میدهد وقتی کسی را به مجازات جایگزین حبس محکوم میکند، در همان حکم او را به یک یا چند مورد از مجازاتهای تبعی یا تکمیلی هم محکوم کند. اینکه دادگاه چنین کاری بکند یا نه، به جرم ارتکابی و وضعیت خودِ محکوم بستگی دارد.
قید مهمی که ماده صریحاً میگوید این است که مدت این مجازاتهای اضافی نباید بیش از دو سال باشد.
توجه کنید که متن، خودِ «مجازات تبعی» و «مجازات تکمیلی» را تعریف نکرده و فقط نام آنها را آورده است؛ همچنین در این متن تبصرهای برای ماده ذکر نشده است.