این ماده دربارهٔ «نظام نیمهآزادی» است؛ یعنی حالتی که فرد محکوم به حبس، بهجای تحمل کامل حبس در زندان، با شرایطی زیر این نظام قرار میگیرد. بر اساس متن، در حبسهای تعزیری درجه پنج تا هفت، دادگاهی که حکم قطعی را صادر کرده میتواند محکوم را با رضایت خودش تحت نظام نیمهآزادی قرار دهد، مشروط به اینکه شاکی گذشت کرده باشد، تأمین مناسب سپرده شود و محکوم متعهد شود کاری مثل فعالیت شغلی، حرفهای، آموزشی، حرفهآموزی، مشارکت در تداوم زندگی خانوادگی، یا درمان اعتیاد یا بیماری را انجام دهد؛ به شرطی که این کار در اصلاح محکوم یا جبران خسارت واردشده به بزهدیده مؤثر باشد. همچنین خود محکوم میتواند در طول دورهٔ تحمل مجازات، در صورت داشتن شرایط قانونی، صدور حکم نیمهآزادی را تقاضا کند و دادگاه موظف به رسیدگی است (متن مشخص نکرده این «شرایط قانونی» چیست).
تبصرهٔ این ماده میگوید مقررات این ماده دربارهٔ حبسهای تعزیری درجه دو، سه و چهار نیز در صورتی قابل اعمال است که یکچهارم مدت حبس گذرانده شده باشد.