این ماده فهرست میکند که چه چیزهایی میتوانند از جهات تخفیف مجازات باشند؛ یعنی مواردی که ممکن است باعث کمتر شدن مجازات شوند. این جهات عبارتاند از: گذشت شاکی یا مدعی خصوصی؛ همکاری مؤثر متهم در شناسایی شرکا یا معاونان، به دست آوردن دلیل، یا پیدا کردن اموال و اشیای مربوط به جرم؛ اوضاع و احوال خاص مؤثر در ارتکاب جرم مانند رفتار یا گفتار تحریکآمیز بزهدیده یا انگیزه شرافتمندانه؛ اعلام متهم قبل از تعقیب یا اقرار مؤثر او در تحقیق و رسیدگی؛ ندامت، حسن سابقه یا وضع خاص متهم مانند کهولت یا بیماری؛ کوشش برای کم کردن آثار جرم یا جبران زیان آن؛ خفیف بودن زیان واردشده به بزهدیده یا نتایج زیانبار جرم؛ و مداخله ضعیف شریک یا معاون در وقوع جرم.
تبصره ۱ میگوید دادگاه مکلف است جهات تخفیف مجازات را در حکم خود قید کند. تبصره ۲ میگوید اگر مانند این جهات در مواد خاص دیگری پیشبینی شده باشد، دادگاه نمیتواند به موجب همان جهات، مجازات را دوباره تخفیف دهد.