این ماده میگوید اگر برای متهم یک یا چند «جهت تخفیف» وجود داشته باشد، دادگاه میتواند مجازات تعزیری او را به شکلی که به نفع متهم باشد کم کند یا آن را به مجازاتی دیگر تبدیل کند. تعزیری یعنی مجازاتی که نوع و مقدار آن در شرع مشخص نشده و قانونگذار آن را تعیین کرده است. نکته مهم این است که دادگاه «میتواند» این کار را بکند، نه اینکه مجبور باشد.
متن پنج حالت را نام میبرد: الف) کم کردن حبس در مجازاتهای درجه چهار و بالاتر به میزان یک تا سه درجه؛ ب) کم کردن حبس درجه پنج و درجه شش به میزان یک تا دو درجه، یا تبدیل این مجازاتها و حبس درجه هفت به جزای نقدی متناسب با همان درجه؛ پ) تبدیل مصادره کل اموال به جزای نقدی درجه یک تا چهار؛ ت) تبدیل انفصال دائم (برکناری همیشگی) به انفصال موقت به مدت پنج تا پانزده سال؛ ث) کم کردن سایر مجازاتهای تعزیری به میزان یک یا دو درجه یا تبدیل آن به مجازاتی دیگر از همان درجه یا یک درجه پایینتر (این بند در تاریخ ۱۳۹۹/۰۲/۲۳ اضافه شده است).
تبصره ماده میگوید اگر بر اساس این ماده یا مقررات دیگری که مجازات را کم میکنند، حکم به حبس کمتر از نود و یک روز داده شود، آن حبس به مجازات جایگزین مربوط تبدیل میشود. متن این ماده توضیح نمیدهد که «جهات تخفیف» دقیقاً کداماند و درجهبندی مجازاتها چگونه است؛ برای اینها به متنهای دیگر ارجاع داده شده است.