این ماده درباره سقوط مجازات در جرائم حدی است. بر اساس بخش اول آن، در جرائم موجب حد، به جز قذف و محاربه، اگر متهم پیش از اثبات جرم توبه کند و قاضی ندامت و اصلاح او را محرز بداند، حد از او ساقط میشود. همچنین اگر همان جرائم، غیر از قذف، با اقرار ثابت شده باشد، در صورت توبه مرتکب حتی پس از اثبات جرم، دادگاه میتواند عفو مجرم را توسط رئیس قوه قضائیه از مقام رهبری درخواست کند.
تبصره ۱ میگوید توبه محارب قبل از دستگیری یا تسلط بر او موجب سقوط حد است. تبصره ۲ درباره زنا و لواط است: اگر جرم با عنف، اکراه یا اغفال بزهدیده انجام شده باشد، مرتکب در صورت توبه و سقوط مجازات به شرح این ماده، به حبس یا شلاق تعزیری درجه شش یا هر دو محکوم میشود.