ماده ۱۱۱ مبحث چهارم قانون مجازات اسلامی

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در موارد تعلیق اجرای مجازات یا اعطای آزادی مشروط در صورت لغو قرار تعلیق یا حکم آزادی مشروط، مبدا مرور زمان، تاریخ لغو قرار یا حکم است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «مرور زمان» است؛ یعنی مدت زمانی که پس از گذشت آن، دیگر مجازات اجرا نمی‌شود. طبق این متن، وقتی اجرای مجازات کسی «تعلیق» شده باشد (یعنی موقتاً اجرا نشود) یا به او «آزادی مشروط» داده شده باشد، و بعداً آن قرار تعلیق یا آن حکم آزادی مشروط لغو شود، برای محاسبهٔ مرور زمان، تاریخ لغو را مبدأ (نقطهٔ شروع) حساب می‌کنند، نه تاریخ‌های قبل از آن.

به زبان ساده‌تر: اگر علی مشمول تعلیق مجازات باشد و بعداً این تعلیق لغو شود، شمارش مدت مرور زمان از روزی آغاز می‌شود که تعلیق لغو شده است. همین قاعده برای آزادی مشروط هم برقرار است.

مصادیق واقعی

علی که اجرای مجازاتش تعلیق شده بود، بعداً قرار تعلیق او لغو می‌شود؛ بر اساس این ماده، مبدأ مرور زمان، تاریخ لغو آن قرار است.
مریم که آزادی مشروط گرفته بود، حکم آزادی مشروطش لغو می‌شود؛ طبق این متن، برای مرور زمان از تاریخ لغو آن حکم حساب می‌شود.

سؤالات پرتکرار

اگر تعلیق مجازاتم لغو شود، مرور زمان از چه زمانی شمرده می‌شود؟

بر اساس این متن، از تاریخ لغو قرار تعلیق.

اگر آزادی مشروطم لغو شود، مبدأ مرور زمان چه زمانی است؟

طبق این ماده، تاریخ لغو حکم آزادی مشروط، مبدأ مرور زمان است.

آیا این ماده دربارهٔ خودِ شرایط لغو تعلیق یا آزادی مشروط هم توضیحی می‌دهد؟

خیر؛ این متن فقط می‌گوید در صورت لغو، مبدأ مرور زمان تاریخ لغو است و دربارهٔ شرایط یا دلایل لغو چیزی نمی‌گوید.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←