این ماده دربارهٔ «مرور زمان» است؛ یعنی مدت زمانی که پس از گذشت آن، دیگر مجازات اجرا نمیشود. طبق این متن، وقتی اجرای مجازات کسی «تعلیق» شده باشد (یعنی موقتاً اجرا نشود) یا به او «آزادی مشروط» داده شده باشد، و بعداً آن قرار تعلیق یا آن حکم آزادی مشروط لغو شود، برای محاسبهٔ مرور زمان، تاریخ لغو را مبدأ (نقطهٔ شروع) حساب میکنند، نه تاریخهای قبل از آن.
به زبان سادهتر: اگر علی مشمول تعلیق مجازات باشد و بعداً این تعلیق لغو شود، شمارش مدت مرور زمان از روزی آغاز میشود که تعلیق لغو شده است. همین قاعده برای آزادی مشروط هم برقرار است.