این ماده دربارهٔ «مرور زمان» در اجرای مجازات است. مرور زمان یعنی اگر مدت مشخصی بگذرد و مجازات اجرا نشود، دیگر نمیتوان آن را اجرا کرد. طبق این ماده، اگر یک نفر چند محکومیت قطعی داشته باشد (چه با یک حکم و چه با چند حکم جداگانه)، همین که اجرای یکی از این محکومیتها شروع شود، این شروع، مرور زمانِ محکومیتهای دیگر را قطع میکند.
به زبان سادهتر: او نمیتواند با پنهان شدن یا اجرا نشدن بخشی از محکومیتهایش، منتظر بماند تا زمان بگذرد و بقیهٔ مجازاتها مشمول مرور زمان شوند؛ چون آغاز اجرای یکی از آنها، مانع از جریان زمان به نفع او در مورد بقیه میشود.