این ماده فقط اصطلاحهایی را که در قانون مبارزه با پولشویی به کار رفته تعریف میکند و خودش حکم جدیدی تعیین نمیکند.
بر اساس این تعریفها، «جرم منشا» رفتاری است که طبق ماده (۲) قانون مجازات اسلامی جرم باشد و تخلفات قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز هم از نگاه این قانون جرم شمرده میشود. «مال» هر دارایی مادی یا غیرمادی، منقول یا غیرمنقول، مشروع یا غیرمشروع و هر منفعت، امتیاز مالی و اسناد کاغذی یا الکترونیکی مثل اسناد تجاری، سهام و اوراق بهادار را در بر میگیرد. «مال حاصل از جرم» مالی است که مستقیم یا غیرمستقیم از جرم منشا به دست آید؛ همچنین مال موضوع جرم و مالی که برای ارتکاب جرم کنار گذاشته شده، در حکم مال بهدستآمده از جرم است.
«اشخاص مشمول» به مواد (۵) و (۶) همین قانون ارجاع داده شده و متن این ماده توضیح نمیدهد که آن اشخاص چه کسانی هستند. «مشاغل غیرمالی» شغلهاییاند که معاملات نقدی زیاد انجام میدهند و از نظر پولشویی در معرض خطرند، مانند پیشفروشندگان مسکن یا خودرو، طلافروشان، صرافان، فروشندگان خودرو، فرشهای قیمتی، عتیقهجات و هر محصول گرانقیمت. «خدمات پایه» خدماتی است که طبق مقررات، پیشنیاز و لازمه ارائه سایر خدمات توسط اشخاص مشمول است و ارباب رجوع پس از آن برای گرفتن خدمات مکرر به آنها مراجعه میکند. «معاملات و عملیات مشکوک» هر معامله، دریافت یا پرداخت مال (فیزیکی یا الکترونیکی) یا شروع به آنهاست که با قرائن و اوضاع و احوالی ظن وقوع جرم را ایجاد کند؛ متن چهار نمونه از این قرائن را نام برده است: فعالیت مالی بیش از سطح مورد انتظار ارباب رجوع، کشف جعل یا اظهار خلاف واقع از سوی مراجعان، صوری بودن معامله و تعلق مال به شخص دیگر، و معاملات بیش از سقف مقرر در آییننامه اجرائی این قانون.