این ماده یک مادهٔ «نسخ» است؛ یعنی فهرست میکند که از تاریخ لازمالاجراء شدن قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز، کدام قوانین یا کدام بخشهای مشخص از قوانین قبلی لغو (نسخ) میشوند.
بر اساس متن، قانون مجازات مرتکبین قاچاق (مصوب ۱۳۱۲/۱۲/۲۹ با اصلاحات بعدی) و قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز (مصوب ۱۳۷۴/۲/۱۲ مجمع تشخیص مصلحت نظام) بهطور کامل نسخ میشوند. همچنین قانون جلوگیری از عمل قاچاق توسط وسایط نقلیه موتوری دریایی (۱۳۳۶/۸/۹) و لایحه قانون انحلال گارد بنادر و گمرکات (۱۳۵۸/۹/۱۴ شورای انقلاب) بهطور کامل نسخ شدهاند.
در چند مورد، فقط بخشی از یک قانون نسخ میشود، نه تمام آن؛ از جمله: مواد (۳۵) و (۳۶) قانون تأسیس سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی، ماده (۶۲) قانون نظام صنفی، تبصره ماده (۳) و ماده (۸) و بند (ب) ماده (۹) قانون ممنوعیت به کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره، بند (د) ماده (۲۲) قانون حفاظت از منابع آبزی، تبصره (۱) ماده (۳) قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و خوردنی و آشامیدنی، بندهای (۱)، (۲) و (۴) ماده (۱۲) قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت، و مواد (۳) تا (۷) قانون اختیارات مالی و استخدامی سازمان بنادر و کشتیرانی و تشکیل گارد بنادر و گمرکات.