این ماده دربارهٔ وضعیتی است که کشف کالای قاچاق یا ارز قاچاق با مقاومت شدید همراه باشد؛ یعنی قاچاقچیها با مأموران کشف درگیری مسلحانه داشته باشند و از سلاحهای گرم و آتشزا استفاده کنند، یا با گذاشتن مانع فیزیکی یا وسایل دودزا کار کشف را برای مأموران سخت کنند. در این حالت، پس از اینکه ثابت شد قاچاق یا حمل کالا یا ارز قاچاق انجام شده، با حکم مرجع رسیدگیکننده دربارهٔ وسیله نقلیه تصمیم گرفته میشود.
اگر وسیله نقلیه مال خود مرتکب باشد، یا از نشانههایی مثل سابقهٔ خود مرتکب معلوم شود که مالک آگاهانه و با قصد، وسیله را برای انجام قاچاق در اختیار او گذاشته، آن وسیله به نفع دستگاه کشفکننده ضبط میشود تا در کار مبارزه با قاچاق استفاده کند. اما اگر وسیله مال خود مرتکب نباشد و مالک هم آگاهانه آن را برای قاچاق نداده باشد، وسیله به مالک برگردانده میشود و به جای آن، معادل ارزش وسیله به جریمهٔ نقدی مرتکب یا مرتکبان اضافه میشود؛ این پول پس از وصول و واریز به خزانه، بر پایهٔ قانون بودجهٔ سالانه در اختیار دستگاه کشفکننده برای مبارزه با قاچاق قرار میگیرد.
تبصرهٔ این ماده میگوید مصادیق این ماده با پیشنهاد نیروی انتظامی و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، ظرف سه ماه پس از لازمالاجرا شدن این قانون تهیه میشود و هیئت وزیران آن را تصویب میکند.