این ماده میگوید تصمیمهای دادسراها و مراجع رسیدگیکننده به پروندههای قاچاق کالا و ارز (مثل قرار منع تعقیب، قرار موقوفی تعقیب و حکم) فقط به متهم ابلاغ نمیشود؛ بلکه به چند نهاد دیگر هم ابلاغ میشود: ستاد، دستگاه کاشف، ضابط، دستگاه مأمور وصول درآمدهای دولت و دادستان. این نهادها با دیدن رأی میتوانند در صورت لزوم به آن اعتراض کنند یا تجدیدنظرخواهی کنند.
این نهادها از تاریخ ابلاغ بیست روز فرصت دارند و میتوانند در پنج حالت اعتراض یا تجدیدنظر کنند: رأی منع تعقیب، موقوفی تعقیب یا برائت باشد؛ یا چنین رأیی فقط نسبت به بعضی از متهمان باشد؛ یا فقط نسبت به بخشی از کالا و ارز باشد؛ یا فقط نسبت به برخی از عنوانهای اتهامی باشد؛ یا اینکه رأی محکومیت باشد ولی مجازات کمتر از حداقل قانونی باشد، یا بخشی از کالا و ارز در نظر گرفته نشده باشد، یا با عنوان اتهامی نادرست مجازات کمتر از میزان قانونی تعیین شده باشد.
تبصره هم یک استثنا میآورد: اگر رأی برائت باشد و ارزش پرونده کمتر از دو میلیارد ریال باشد، قابل اعتراض یا تجدیدنظرخواهی نیست. اما این استثنا در پروندههای سازمانیافته، حرفهای، کالای ممنوع، پروندههایی که مستلزم حبس است یا مستلزم انفصال از خدمات دولتی است، اعمال نمیشود و در آن موارد رأی برائت همچنان قابل اعتراض یا تجدیدنظرخواهی است.