این ماده میگوید برای کسانی که عضو «سامانه مودیان» هستند (سامانهای که صورتحسابهای الکترونیکی در آن ثبت میشود)، پایهای که مالیات و عوارض فروش کالا و خدمات بر اساس آن حساب میشود، همان مبلغی است که در صورتحساب الکترونیکی ثبتشده در آن سامانه نوشته شده است.
تبصره ۱ برای دو گروه دیگر تعیین تکلیف میکند: کسانی که عضو سامانه مودیان نیستند و مودیان متخلفی که در ماده (۹) قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مودیان به آنها اشاره شده است (این متن فقط به آن ماده ارجاع میدهد و محتوای آن را بیان نمیکند). برای این دو گروه، پایه محاسبه، «ارزش روز» کالا یا خدمت در زمان تعلق است که سازمان آن را بر پایه اطلاعات موجود در سامانه مودیان، استعلام از مراجع ذیصلاح، یا نظر کارشناس یا هیات کارشناسی مشخص میکند. سازمان میتواند از دفاتر و اسناد و مدارک این مودیان هم استفاده کند و مودی موظف است در صورت درخواست ماموران مالیاتی، کارشناس یا هیات کارشناسی، آنها را ارائه دهد.
تبصره ۲ فهرست میکند چه چیزهایی جزء پایه محاسبه مالیات و عوارض نیست: تخفیفهای دادهشده؛ مالیات و عوارض همین قانون که قبلاً فروشنده پرداخت کرده؛ سایر مالیاتهای غیرمستقیم و عوارضی که طبق قوانین هنگام عرضه کالا یا خدمت تعلق گرفته؛ وجوهی که طبق قوانین دیگر وصول و به حساب درآمد عمومی یا حساب درآمد شهرداریها واریز میشود؛ کمکهای شهرداریها و دهیاریها به سازمانهای غیرانتفاعی وابسته به خود طبق مقررات، مشروط بر اینکه مالیات مربوطه بخشی از آن حساب نشده باشد؛ یارانه دولتی برای جبران تمام یا بخشی از قیمت کالاها و خدمات مشمول قیمتگذاری، با همان شرط که مالیات فروش بخشی از آن حساب نشده باشد؛ و وجوهی که از ردیفهای بودجهای مصوب دستگاهها بین شرکتهای تابعه در قوانین بودجه سنواتی جابهجا میشود، مشروط بر اینکه بابت خرید یا فروش کالا و خدمات نباشد.