ماده ۴ میگوید مودی باید جمع مالیات و عوارضی را که در هر دوره مالیاتی برای فروش کالا یا خدماتش ایجاد شده، حداکثر تا پایان ماه بعد از تمام شدن آن دوره بپردازد. او اول اعتبار مالیاتی خود را کسر میکند و پرداخت را به روشی انجام میدهد که سازمان تعیین میکند.
طبق تبصره ۱، فرض قانون این است که معاملات نقدیاند؛ مگر اینکه نسیه بودن و دریافتوپرداختهای مرتبط در سامانه مودیان ثبت و طرفین آن را تأیید کنند. اگر معامله یا قرارداد در سامانه مودیان ثبت نشده باشد، نقدی حساب میشود. تبصره ۲ درباره معاملات غیرنقدی مثل فروش اقساطی، اجاره به شرط تملیک، پیمانکاری و مشاورهای میگوید تاریخ تعلق مالیات و عوارض، تاریخ صدور صورتحساب است؛ ولی مودی میتواند پرداخت را تا زمان پرداخت پول توسط خریدار یا کارفرما متناسباً به تأخیر بیندازد و تا آن زمان جریمه تأخیر نمیگیرد. در این معاملات تا وقتی خریدار مالیات و عوارض را نپرداخته، اعتبار مالیاتی برای او منظور نمیشود.
تبصرههای ۳ تا ۵ درباره کارفرمایان موضوع دو قانون مشخص، ثبت پرداختها به پیمانکار در سامانه مودیان و پرداخت همزمان مالیات و عوارض، وصول از کارفرما در صورت خودداری و منظور شدن اصل مالیات و عوارض به حساب پیمانکار، استفاده پیمانکاران و مهندسان مشاور از اوراق تسویه خزانه و اوراق مالی اسلامی، و پرداخت مالیات و عوارض واردات خدمت در دوره پرداخت وجه است.