ماده ۴۰‌ قانون مالیات بر ارزش افزوده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

عوارض‌ و جریمه‌های آلایندگی موضوع ماده‌(۲۷) این قانون پس از واریز به حساب تمرکز وجوه اداره کل امور مالیاتی استان برای هر شهرستان به نسبت جمعیت بین شهرداری‌ها، دهیاری‌ها و فرمانداری‌های (سهم روستاهای فاقد دهیاری و مناطق عشایری) همان شهرستان توزیع می‌گردد. در صورتی که آلودگی واحدهای بزرگ تولیدی (پنجاه نفر و بیشتر) به بیش از یک شهرستان در یک استان سرایت کند، عوارض آلایندگی هر شهرستان به نسبت جمعیت، اثر‌پذیری و فاصله از واحد آلاینده، در کمیته‌ای مرکب از رئیس سازمان برنامه و بودجه استان و فرمانداران شهرستان‌های ذی‌ربط، مدیرکل محیط زیست و مدیرکل امور مالیاتی استان بین شهرستان‌های متاثر توزیع می‌شود.

تبصره ۱

در صورتی که شهرستان‌های متاثر از آلودگی در دو یا چند استان واقع شده باشند، اعضای کمیته توزیع‌کننده عوارض آلودگی واحدهای بزرگ (پنجاه نفر و بیشتر) متشکل از نماینده سازمان برنامه و بودجه کشور، روسای سازمان‌های مدیریت و برنامه‌ریزی استان‌های ذی‌ربط، نماینده سازمان حفاظت محیط زیست و نماینده ادارات کل امور مالیاتی استان‌های مربوطه براساس سیاست‌های اعلامی سازمان برنامه و بودجه کشور اقدام به توزیع عوارض آلایندگی می‌کنند.

تبصره ۲

عوارض و جریمه‌های آلایندگی در مناطق آزاد تجاری‌- صنعتی و ویژه اقتصادی در مواردی که شهرداری و یا دهیاری در مناطق مذکور مستقر نمی‌باشد، حسب مورد به حساب منطقه آزاد تجاری‌- صنعتی و یا ویژه اقتصادی مربوط واریز می‌گردد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ نحوهٔ تقسیم «عوارض و جریمه‌های آلایندگی» صحبت می‌کند؛ یعنی پولی که بابت آلودگی گرفته می‌شود. طبق این متن، این مبالغ ابتدا به حساب تمرکز وجوه اداره کل امور مالیاتی استان واریز می‌شود و سپس برای هر شهرستان به نسبت جمعیت، بین شهرداری‌ها، دهیاری‌ها و فرمانداری‌ها (فرمانداری‌ها سهم روستاهای بدون دهیاری و مناطق عشایری را می‌گیرند) توزیع می‌گردد. این ماده به «ماده (۲۷) این قانون» ارجاع داده است، اما در همین متن توضیح داده نشده که در آن ماده چه چیزی مقرر شده است.

اگر آلودگیِ واحدهای بزرگ تولیدی (یعنی واحدهایی با پنجاه نفر و بیشتر) از یک شهرستان فراتر برود و به بیش از یک شهرستان در همان استان برسد، توزیع عوارض آن شهرستان‌ها به نسبت جمعیت، میزان اثرپذیری و فاصله از واحد آلاینده انجام می‌شود. این کار را کمیته‌ای انجام می‌دهد که اعضای آن در متن نام برده شده‌اند: رئیس سازمان برنامه و بودجه استان، فرمانداران شهرستان‌های ذی‌ربط، مدیرکل محیط زیست و مدیرکل امور مالیاتی استان.

تبصره ۱ حالتی را می‌گوید که شهرستان‌های متأثر از آلودگی در دو یا چند استان باشند؛ در این صورت ترکیب کمیتهٔ توزیع‌کننده فرق می‌کند و اعضای آن بر اساس سیاست‌های اعلامی سازمان برنامه و بودجه کشور اقدام می‌کنند. تبصره ۲ هم دربارهٔ مناطق آزاد تجاری-صنعتی و ویژه اقتصادی است: اگر در این مناطق شهرداری یا دهیاری مستقر نباشد، عوارض و جریمه‌های آلایندگی به حساب خودِ منطقه آزاد یا ویژه اقتصادی واریز می‌شود.

مصادیق واقعی

فرض کنید کارخانه‌ای با شصت کارگر در شهرستان «الف» فعالیت می‌کند و آلودگی آن به شهرستان «ب» در همان استان هم می‌رسد. طبق این ماده، توزیع عوارض آلایندگی بین این شهرستان‌ها به نسبت جمعیت، اثرپذیری و فاصله از کارخانه، توسط کمیته‌ای با ترکیب ذکرشده در متن انجام می‌شود.
فرض کنید در یک منطقه آزاد تجاری-صنعتی، شهرداری یا دهیاری مستقر نباشد. در این حالت عوارض و جریمه‌های آلایندگی به حساب همان منطقه آزاد واریز می‌شود، نه به شهرداری یا دهیاری.

سؤالات پرتکرار

این عوارض و جریمه‌های آلایندگی اول به کجا واریز می‌شود؟

طبق این متن، به حساب تمرکز وجوه اداره کل امور مالیاتی استان واریز می‌شود.

اگر آلودگی یک کارخانهٔ بزرگ به چند شهرستان برسد، چه کسی تقسیم پول را انجام می‌دهد؟

کمیته‌ای مرکب از رئیس سازمان برنامه و بودجه استان، فرمانداران شهرستان‌های ذی‌ربط، مدیرکل محیط زیست و مدیرکل امور مالیاتی استان. اگر شهرستان‌ها در چند استان باشند، ترکیب کمیته طبق تبصره ۱ تغییر می‌کند.

منظور از «واحدهای بزرگ تولیدی» در این ماده چیست؟

همان‌طور که در متن آمده، واحدهایی با پنجاه نفر و بیشتر.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مالیات بر ارزش افزوده ←