ماده ۷ شرایطی را تعیین میکند که اعضای شوراهای حل اختلاف باید داشته باشند. این شرایط شامل مسلمان بودن و تابع مذهب رسمی کشور، تابعیت ایران، التزام عملی به قانون اساسی و ولایت مطلقه فقیه، دیانت و امانت و صحت عمل، پرهیز از مشروبات الکلی و مواد مخدر یا روانگردان، داشتن کارت پایان خدمت یا معافیت، مدرک تحصیلی لازم، حداقل سن، نداشتن سابقه محکومیت موثر کیفری و محرومیت از حقوق اجتماعی، متاهل بودن، داشتن شرایط بند (ز) ماده (۴۲) قانون مدیریت خدمات کشوری، سکونت شش ماه شمسی در حوزه شورا و تداوم آن، نداشتن سوءسابقه امنیتی و وابستگی به گروههای غیرقانونی، و موثر نبودن در تحکیم رژیم سابق و وابستگی به آن است.
برای مدرک تحصیلی، شعب شهری حداقل کارشناسی یا سطح دو حوزه و شعب روستایی دیپلم و بالاتر را لازم دارند؛ اما برای کسانی که سابقه عضویت در شوراها تا قبل از تصویب این قانون را دارند، شرط حداقل مدرک برای عضویت در شعب روستایی اعمال نمیشود. حداقل سن سی سال است و برای دارندگان مدرک کارشناسی ارشد و بالاتر پنج سال کم میشود.
تبصرهها هم نکاتی افزودهاند: برای پیروان سایر مذاهب مصرح در اصل ۱۲ قانون اساسی در مواردی که طرفین یا اطراف دعوی از آنان باشند، تدین به اسلام کفایت میکند؛ اعضای شورای حل اختلاف اقلیتهای دینی موضوع اصل ۱۳ باید متدین به دین خود باشند؛ دارندگان مدرک حوزوی یا دانشگاهی حقوق یا الهیات با گرایش فقه و مبانی حقوق اسلامی اولویت دارند و حداقل یک نفر از اعضای شعب شهری باید از دارندگان این مدارک باشد؛ احراز شرایط هم توسط مرکز انجام میشود.