این ماده میگوید بانک مرکزی باید — اما تنها در صورتی که شورای عالی مسکن تصویب کند — از طریق بانکها به گروههای آسیبپذیر در حوزه مسکن «تسهیلات کمک ودیعه» پرداخت کند. منظور از کمک ودیعه، کمک به تأمین پول پیش یا ودیعهٔ مسکن است. اولویتبندی این گروهها باید ظرف یک ماه، با پیشنهاد مشترک وزارت راه و شهرسازی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، به تصویب شورای عالی مسکن برسد.
سقف این تسهیلات برای هر نفر در سال اول اجرای قانون چنین تعیین شده است: در شهر تهران دو میلیارد ریال، در مراکز استانها یک میلیارد و پانصد میلیون ریال، در سایر شهرها یک میلیارد ریال و در روستاها چهارصد میلیون ریال. این سقفها بر اساس مصوبهٔ هیئت عالی بانک مرکزی است و از سال ۱۴۰۴ به بعد، متناسب با تورم نقطهبهنقطهٔ اسفندماه که مرکز آمار ایران اعلام میکند، افزایش مییابد.
در پایان ماده گفته شده تسهیلاتی که بانکها پرداخت میکنند، به عنوان انجام تکلیف موضوع ماده (۴) قانون جهش تولید مسکن مصوب ۱۴۰۰/۰۵/۱۷ حساب میشود. این ماده فقط به آن ماده ارجاع داده و دربارهٔ محتوای آن چیزی نمیگوید.