این ماده دربارهٔ زمانی است که دادگاه برای خالی کردن ملک (تخلیه) تعیین میکند. وقتی دادگاه حکم تخلیه صادر میکند، در همان حکم یک مهلت هم تعیین میکند؛ این مهلت نباید کمتر از ده روز و بیشتر از دو ماه باشد. یعنی مستأجر بین ده روز تا دو ماه فرصت دارد ملک را خالی کند.
ماده دو تبصره هم دارد. بر اساس تبصره ۱، اگر حکم تخلیه همراه با پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت باشد، این مهلتها از زمانی حساب میشود که آن پول پرداخت یا سپرده شود، نه از زمان دیگر. بر اساس تبصره ۲، اگر علت تخلیه، پرداخت نکردن اجارهبها باشد، حداکثر مهلت پانزده روز است (نه دو ماه).
ماده یک حکم خاص هم برای مدرسهها دارد: حکم تخلیه مدرسههایی که با اجازهٔ رسمی مقامات صلاحیتدار تأسیس شدهاند، در تعطیلات تابستان اجرا میشود.