ماده ۹ میگوید اگر دادگاه ببیند تخلیه ملک اجارهای به دلیل کمبود مسکن برای مستاجر «عسر و حرج» (سختی زیاد) ایجاد میکند و این سختی با عسر و حرج موجر در تعارض نباشد، میتواند برای مستاجر مهلت تعیین کند. مدت این مهلت در همین متن مشخص نشده است.
تبصرههای این ماده چند حالت خاص را گفتهاند: در تبصره ۱ برای اماکن آموزشی و دولتی و ملک اجارهای مهاجرین جنگی و رزمندگان، اگر دادگاه به علت کمبود جای مناسب و عسر و حرج چنین تشخیص دهد، موظف است تا رفع عسر و حرج به مدت پنج سال از تاریخ ۱۳۶۴/۰۶/۲۸ از صدور حکم خودداری کند؛ مستاجرین اماکن آموزشی و دولتی هم مکلفند در این مدت برای رفع کمبود تدابیر لازم را انجام دهند. تبصره ۲ شورای عالی قضایی را مکلف کرده در اولین فرصت دادگاههای ویژه تشکیل دهد و احکام تخلیه صادرشده از دادگاه یا اداره ثبت که هنوز اجرا نشده را بازبینی کند و اگر تخلیه منزل برای مستاجر عسر و حرج داشته باشد، آن حکم را متوقف کند.
تبصره ۳ برای اماکن مورد استفاده مهاجرین جنگی میگوید اگر دادگاه صدور حکم تخلیه را به علت کمبود جای مناسب عسر و حرج تشخیص دهد، موظف است تا رفع عسر و حرج حداکثر دو سال از تاریخ ۱۳۷۱/۰۷/۰۳ از صدور حکم تخلیه خودداری کند، مشروط بر اینکه این عسر و حرج با عسر و حرج مالک مزاحم نباشد. تبصره ۴ درباره شهرها، بخشها و روستاهایی است که ساکنانشان به واسطه جنگ تحمیلی مهاجرت کردهاند و الان در اماکن دولتی و شخصی ساکناند؛ به محض آماده شدن اماکن جدید یا قدیم آنها در محل قبلی، با اعلام نظر ستاد بازسازی، باید اماکن دولتی و شخصی را تخلیه کنند.