این ماده میگوید اجارهبهای هر محل، همان مبلغی است که در اجارهنامه نوشته شده است. پس اگر اجارهنامهای وجود داشته باشد، همان مبلغ قیدشده ملاک است.
اگر اجارهنامهای نباشد، اجارهبها همان مقداری است که بین طرفین مقرر شده یا در عمل انجام شده است؛ یعنی رفتاری که نشان دهد طرفین بر چه مبلغی توافق کردهاند. اگر مقدار آن به هیچوجه قابل احراز نباشد، دادگاه طبق موازین قضایی مقدار مالالاجاره را تعیین میکند.
تبصره میگوید در مواردی که اجاره باطل باشد و مستاجر از مورد اجاره استفاده کرده باشد، موجر مستحق دریافت اجرتالمثل است. «اجرتالمثل» اصطلاحی است که در خود همین متن آمده و متن آن را بیشتر توضیح نداده است.