این ماده به مشکل مسکن در شهرها اشاره دارد و میگوید برای تثبیت اجارهبها به مدت پنج سال، به وزارت مسکن و شهرسازی اجازه داده میشود دو ماه پس از تصویب این قانون، بر اساس آییننامهای که وزارتین دادگستری و مسکن و شهرسازی تهیه میکنند و هیات دولت تصویب میکند، اجارهبهای واحدهای مسکونی را با توجه به سطح زیربنا، کیفیت ساختمان، نوع بنا و مقتضیات محلی و منطقهای تعیین و اعلام کند.
تبصره ۱ میگوید شهرهای بزرگ مورد نظر این ماده شامل همه مراکز استانها به همراه قزوین، کرج، اردبیل، دزفول، آبادان، نیشابور، بابل، گرگان و قم است. تبصره ۲ میگوید اگر موجر بیش از قیمت اعلامشده از مستأجر وجه اضافی بگیرد، به درخواست مستأجر و با حکم دادگاه به پرداخت مبلغ اضافی به نفع مستأجر محکوم میشود.
تبصره ۳ میگوید اگر مالک بدون عذر موجه از اجاره دادن ملکی که آمادهٔ اجاره است امتناع کند، بنا به ضرورت تا مدت پنج سال به حاکم شرع هر محل اجازه داده میشود به قائممقامی مالک، محلهای مسکونی خالی را اجاره دهد و اجارهبهای دریافتی را به حساب مالک واریز کند. متن در برخی عبارات مانند «مستغل معدّ اجاره» و «بنا به ضرورت» توضیح بیشتری ندارد و ممکن است مبهم باشد.