این ماده میگوید اگر در شکایت نزد دیوان عدالت اداری، یکی از حالتهای زیر وجود داشته باشد، شعبه دیوان میتواند حتی پیش از فرستادن دادخواست و پیوستهای آن به طرف شکایت، تصمیم بگیرد که شکایت را رد کند (قرار رد شکایت صادر کند).
حالتها عبارتاند از: شاکی اهلیت یا سمت قانونی برای شکایت نداشته باشد؛ شاکی در شکایت نفع نداشته باشد؛ شکایت متوجه طرف شکایت نباشد؛ شکایت خارج از موعد قانونی مطرح شده باشد؛ موضوع شکایت قبلاً بین همان اشخاص یا جانشینان آنها رسیدگی و حکم قطعی صادر شده باشد؛ یا موجبات رسیدگی به شکایت از بین رفته باشد.
در بند «الف» نوشته شده این بند در تاریخ ۱۴۰۲/۰۲/۱۰ اصلاحی بوده است. در همین متن، تبصرهای برای این ماده ذکر نشده و دربارهٔ محتوای مواد دیگر نیز فقط به آنها ارجاع نشده است.