این ماده دربارهٔ شرایطی است که شاکی، یعنی کسی که شکایت کرده، از شکایت خودش دست میکشد. بر اساس این متن، اگر شاکی پس از آنکه لایحه دفاعیهٔ طرف شکایت به دستش رسید، شکایتش را پس بگیرد (استرداد کند) یا پیش از صدور رأی، بهطور کلی از شکایتش بگذرد (صرفنظر کند)، شعبه «قرار سقوط شکایت» صادر میکند.
نکتهٔ مهم این است که در این حالت، همان شکایت دیگر دوباره قابل طرح و پیگیری نیست؛ یعنی شاکی نمیتواند همان موضوع را دوباره مطرح کند.
تبصرهٔ همین ماده حکم مشابهی برای مرحلهٔ تجدیدنظر دارد: اگر تجدیدنظرخواه، دادخواست تجدیدنظرخواهی خود را پس بگیرد یا اعلام کند که از تجدیدنظرخواهی صرفنظر کرده، «قرار سقوط تجدیدنظرخواهی» صادر میشود و آن تجدیدنظرخواهی دیگر قابل طرح مجدد نیست.