بر اساس این ماده، شعبه دیوان عدالت اداری میتواند هر یک از دو طرف دعوا را برای دادن توضیح احضار کند. اگر شکایت علیه ادارات و واحدهایی باشد که در ماده ۱۰ این قانون ذکر شدهاند، طرف شکایت موظف است نمایندهای معرفی کند.
تبصره ۱ میگوید اگر شاکی بعد از ابلاغ برای ادای توضیح نیاید یا از دادن توضیحی که خواسته شده خودداری کند، شعبه با نگاه به دادخواست اولیه و لایحه دفاعیه طرف شکایت یا شنیدن حرفهای او تصمیم میگیرد؛ و اگر تصمیمگیری ماهوی (یعنی تصمیم دربارهٔ اصل موضوع) بدون گرفتن توضیح از شاکی ممکن نباشد، قرار ابطال دادخواست صادر میشود.
تبصره ۲ دربارهٔ طرف شکایت است: اگر شخص حقیقی باشد یا نمایندهٔ شخص حقوقی باشد و بعد از احضار، بدون عذر موجه برای ادای توضیح حاضر نشود، شعبه او را جلب میکند یا او را به انفصال موقت از خدمات دولتی از یک ماه تا یک سال محکوم میکند. تبصره ۳ میگوید اگر طرف شکایت نماینده معرفی نکند یا شخص معرفیشده در مهلتی که شعبه اعلام کرده حاضر نشود، مجازات انفصال موقت از خدمات دولتی از دو ماه تا یک سال است. متن این ماده به ماده ۱۰ همین قانون ارجاع داده، اما محتوای آن ماده را توضیح نمیدهد.